Blauwvleugeltaling 6 · 22, 23 · 19

Broedt in Noord-Amerika; overwintert in de Verenigde Staten, West-Indië, Midden-Amerika en noordelijk Zuid-Amerika tot centraal Peru en noordelijk Brazilië

De meeste gevallen dateren van april-juni en eind augustus-oktober maar er zijn ook enkele wintergevallen. Dit stemt overeen met het voorkomen in Brittannië waar de nadruk echter meer op het najaar ligt dan op het voorjaar. Trans-Atlantische oversteken zijn bij deze soort regelmatig aangetoond via ringmeldingen; tot 1993 werden reeds 13 in Noord-Amerika geringde exemplaren aangetroffen in Europa en Noord-Afrika, in de Azoren, Denemarken, Engeland, Frankrijk, Ierland, Marokko, Portugal, Schotland en Spanje. De meeste gevallen betreffen eenvoudig te herkennen mannetjes; de determinatie van vrouwtjes is een stuk lastiger en het is niet verrassend dat het aantal gevallen van vrouwtjes een stuk lager ligt. Er zijn twee gevallen van hybriden Blauwvleugeltaling x Slobeend S discors x clypeata .